نوشته‌ها

اعتمادبه‌نفس2-اعتمادبه‌نفس، ذاتی نیست

اعتمادبه‌نفس
۲-اعتمادبه‌نفس، ذاتی نیست

یکی از موانع درونی و جدی اعتمادبه‌نفس، این باور غلط است که « اعتمادبه‌نفس ذاتی است». برخی تصور می‎کنند اعتمادبه‌نفس، از طریق وراثت و ژن‎ها منتقل می‎شود و خصلتی ذاتی است. این عده گمان می‎کنند چون اعضای درجه‎ی یک خانواده و به‌ویژه پدر و مادرشان اعتمادبه‌نفس ندارند یا نداشته‎اند، ایشان هم از آن محرومند. این باور از آن جهت خطرناک است که شخص را از هر نوع تلاش برای کسب و ارتقای اعتمادبه‌نفس ناامید و دلسرد می‎کند.
اعتمادبه‌نفس هرگز ذاتی نیست، می‎شود دودمان و اجداد شما از ویژگی اعتمادبه‌نفس بهره‎ای نبرده باشند و درعوض شما سرشار از آن باشید. از سویی، ممکن است در وجنات و سکنات اعضای خانواده‌ی شما اعتمادبه‌نفس موج بزند، اما شما کوچک‌ترین نشانی از این ویژگی مثبت نداشته باشید.
مسلم بدانید که اعتمادبه‌نفس از جمله ویژگی‎های اکتسابی است که می‎توان آن را ایجاد کرد و  پرورش داد. برای اثبات اکتسابی بودن اعتمادبه‌نفس، توجه داشته باشید که ما انسان‎ها، تنها صفاتی را در دیگران تحسین می‎کنیم که اکتسابی باشد و آنان این ویژگی را با تلاش و جدیت و ممارست در خود ایجاد کرده باشند؛ و هرگز صفات ذاتی را تحسین نمی‎کنیم.
به‌عنوان مثال نمی‎گوییم آفرین که چشم‎هایت چون نرگس مست است و مرحبا بر تو که قامتی رعنا همچون سرو داری!
آفرین‌گفتن ما در چنین مواقعی از آنجا مضحک است که هیچ‎کس در زیبایی چشم یا بلندی قامتش کوچک‎ترین دخالتی نداشته و این ویژگی‌ها ژنتیکی است. ولی می‎گوییم: «آفرین، چه پسر مؤدبی…» چراکه نظم و ادب، ذاتی نیست و خود شخص، با تمرین و توجه و مداومت، آن‎ها را به صورت عادت رفتاری درآورده است.
اعتمادبه‌نفس نیز از آن ویژگی‎هایی است که ما با مشاهده‎ی آثار آن در دیگران، لب به تحسین می‎گشاییم.
همین پدیده به‌خوبی روشن می‎سازد که این ویژگی قابل تحصیل است و می‎توان آن را با تمرین کسب کرد. کسی که پدر و مادری بی‎سواد دارد به بی‎سوادی و جهل محکوم نخواهد بود و می‎تواند تحصیل کند، چنان که بسیاری بوده‎اند و هستند که از خانواده‌هایی بی‎سواد یا کم‎سواد برخاسته‎اند اما با تلاش و اراده و همت فراوان، به مراتب بسیار بالای تحصیلی رسیده‎اند.
البته ممکن است بپرسید همچنان که اگر پدر و مادر تحصیل‌کرده باشند در رشد و ارتقای تحصیلی فرزندشان فوق‎العاده مؤثرند، آیا پدر و مادری که خود از خصیصه‌ی ارزشمند اعتمادبه‌نفس برخوردارند، به ایجاد و تقویت آن در فرزند خود کمک شایان نمی‎کنند؟ البته پاسخ مثبت است. اما بی‌شک اذعان دارید تضمینی وجود ندارد که پدر و مادر تحصیل‌کرده، فرزندان تحصیل‌کرده به جامعه تحویل دهند و پدر و مادری که سرشار از خودباوری‎اند، همیشه هم فرزندی متکی به خود و دارای اعتمادبه‌نفس بار نمی‎آورند.

خانواده و پدر و مادر تنها می‎توانند نقش تسهیل‎کننده و یاری‎دهنده را ایفا کنند و عامل مهم، خواستن، تمایل و همت و پشتکار خود شماست. باور به این‌که اعتمادبه‌نفس پدر و مادر فرزندان را به کسب این ویژگی ترغیب می‎کند اما به هیچ‎وجه تضمین‎کننده‎ی آن نیست، باید ما را بیش از پیش به تلاش برای تحصیل اعتمادبه‌نفس برانگیزد تا هم به خودمان کمک کنیم و هم به فرزندانمان، چه اکنون چه در آینده.
بنابراین برای اقدام به قصد ایجاد، بهبود یا پرورش اعتمادبه‌نفس، قبل از هرچیز این باور را در خود ایجاد کنید که اعتمادبه‌نفس اکتسابی است. شما در هر وضعیت که بزرگ شده‎اید، در هر خانواده‎ای که رشد یافته‎اید و در هر موقعیت ناگوار و نامطلوبی که پیش از این قرار گرفته‎اید، باز هم می توانید خودباوری و اعتمادبه‌نفتان را ارتقا دهید. به جای این‌که ذهن را به اوضاع نامطلوب و نامساعدی معطوف کنید که به ضعف خودباوری‌تان منجر شده و به جای محکوم‌کردن اوضاع و احوال و محیط اطرافیان، دراین‌باره فکر کنید که من می‎توانم همه‌ی این ضعف‎ها را با تمرین‎های ذهنی و رفتاری جبران کنم و فردی با اعتمادبه‌نفس فوق‎العاده باشم.

منبع : سایت استاد حورایی