نوشته‌ها

استرس چیست

استرس( فشار عصبی) از نظر لغوی از کلمه لاتین استرینجر به مفهوم به هم رفتن، قبض شدن و… گرفته شده است و در زبان فارسی معادل های تکانه عصبی، فشار روانی، تنیدگی، نگرانی و… برای آن عنوان گردیده است.

«استرس» را فشار عصبی (Nervous Strain) هم ترجمه کرده اند که این اصطلاح هم معادل دقیقی برای «استرس» نیست. زیرا استرس از «فشار» ناشی می شود و خود فشار نیست، اگر چه به رغم دو نفر از محققان به نام های «مورهد» و «گریفین» با اندک اغماضی می توان «استرس» را همان «فشار عصبی» معنی کرد و آن را عکس العملی دانست که انسان در مقابل محرک های ناسازگار از خود بروز می دهد. در این مقاله نیز این معادل به کار گرفته شده است.

استرس پدیده تازه ای نیست و در طول تاریخ بشر وجود داشته و به صورت های مختلفی بر انسان عارض شده است از جمله:نگرانی از بلایای طبیعی، جنگ ها، قتل عام ها، ستمکاری های حکام جابر و… با انقلاب صنعتی و به دلیل تحولات عمیق اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، سیاسی ناشی از آن در کلیه جوامع و ضرورت تطابق مداوم با شرایط جدید و در عین حال در تحول و تغییر، استرس، دامنه، شدت و وسعت بیشتری گرفت به طوری که می توان آن را فرزند ناخلف انقلاب صنعتی و یک قاتل بی سروصدا (Silent Killer) نامید.

استرس در دنیای امروز تقریباً همه گیر شده و از پیر و جوان، زن و مرد، تحصیل کرده و بی سواد همه و همه به گونه و با نوعی از آن دست به گریبانند و فقط افراد معدودی که شناخت کافی از آن داشته و ابزار مقابله با آن را در اختیار دارند از آثار مخرب آن برکنار هستند.

تحقیقات علمی مؤید این واقعیت است که استرس بر سلامت جسم و روان فرد تأثیر می گذارد و انرژی های بالقوه و بالفعل او را هدر داده و باطل می سازد. امروزه مردم اغلب کلمه استرس را به صورت موضوعی متداول و یا به شکل بیماری «اپیدمی» به کار می برند و این کلمه مدتها است که در ادبیات محاوره ای جا باز کرده و به همان گونه که از کار، غذا، مسکن، مسافرت، تحصیل و… صحبت می کنیم، از استرس هم صحبت می کنیم.

با تمام جنبه های منفی که در فرهنگ عامه برای استرس وجود دارد، معهذا این پدیده دارای جنبه های مثبت نیز است. جنبه های منفی استرس را «استرس مخرب» (Distress) می گویند که از شنیدن خبر ناگوار بر شخص دست می دهد و جنبه های مثبت استرس، «استرس سازنده» (Eustress) است، که هنگام دریافت خبرهای شاد و خوشحال کننده عارض فرد می شود.

تعاریف علمی استرس

محققان برای استرس تعاریف مختلفی ارائه داده اند. این تعاریف اگر چه دارای تفاوت هایی ظاهری و شکلی هستند، ولی از نظر محتوائی تقریباً عقیده واحدی را منعکس می کنند. «دنیس جیف» استرس را حالتی می داند که از دخالت متغیرات «روانی- فیزیولوژیکی» بر دو عامل محیط و سلامتی جسمانی فرد بروز می کند. محقق دیگری به نام «کری کوپر» آن را عکس العمل بیوشیمیائی و رفتاری فرد می داند که در مواجهه با خطر به انسان دست می دهد. به رغم «سوزان کارترایت» استرس مجموعه ای از واکنش های عمومی فرد به عوامل ناسازگار و غیرمنتظره محیط است که او را وادار می کند با اتخاذ روش «جنگ یا گریز» (Fight or Flight) با خطر مقابله کرده و یا راه فرار را انتخاب کند. «کاکس» می گوید استرس پاسخ فرد به فرآیندهای درونی و بیرونی است که بر ظرفیت ادغام نیروهای جسمی و روانی، فشار وارد می سازد.

به عقیده وی، استرس بخشی از مجموعه سیستم پویای برخورد و تعامل فرد و محیط و به عبارت دیگر تطابق بین «خود دیگر» و یا «خود درون» که با «خود برون» در توافق نیست، می باشد. از طرفی کارل البرشت، استرس را بخش طبیعی عملکرد انسان دانسته و عقیده دارد که باید اختلاف بین استرس منطقی و استرس مخرب را آموخت و حساسیت خود را تجربه کرد تا توانائی مقاومت در ما ایجاد شود.

عوامل استرس زا

به طور کلی پاره ای از استرس ها می توانند کل جامعه را آزار دهند که شامل کلیه اقشار و طبقات جامعه می شود. علی رغم وجود استرس های عمومی و کلی، اقشار مختلفی که در متن جامعه فعالیت دارند؛ از دیگر انواع استرس نیز رنج می برند که هر یک شیوه برخورد خاص خود را ایجاب می کند. در این بحث بدواً منشأ فشارزاهای عمومی و نتایج فشارهای عصبی و همچنین نقش تعدیل کننده ها که مکانیزم های طبیعی و غریزی انسان در برخورد با عوامل استرس زاست، مطرح و سپس فشارزاهای طبقه دانشجو عنوان شده و نهایتاً راه حل هائی ارائه خواهد شد.

فشارزاهای عمومی (استرس زاها) به قرار زیر است:
۱ -فشارزاهای محیطی شامل: تغییرات اقتصادی، تغییرات سیاسی و اجتماعی، تغییرات تکنولوژیکی و تقسیم کار در خانواده.
۲- فشارزاهای سازمانی شامل: ساختار سازمان، فرهنگ و فضای سازمانی، سیاست ها و خط مشی های سازمان.
۳- فشارزاهای اجتماعی شامل: رابطه با سرپرست، ماهیت کار گروهی، رابطه با دوستان.
۴- فشارزاهای فردی شامل: شرایط جسمی، طرح شغل، حجم زیادکار، تضاد نقش، ابهام نقش.

این فشارزاها موجب بروز فشار عصبی و یا استرس شده و نتایج بسیار منفی به شرح زیر را موجب می شوند:
نتایج فشار عصبی عبارتند از:
۱- اثرات فیزیولوژیکی شامل: حساسیت به بیماری های معمولی، مرض قلبی، زخم معده، سرطان…
۲- اثرات روانی شامل: محرومیت و تهاجم، اضطراب، افسردگی، فرسودگی، پریشانی.
۳- اثرات شناختی شامل: تقلیل نیروی تمرکز، حافظه ضعیف، اغتشاش فکری.
۴- اثرات رفتاری شامل: انجام کار نامناسب، غیبت، خروج از خدمت، مصرف الکل.
از طرفی سیستم مقاومت طبیعی انسان و تجربیات به دست آمده به عنوان عوامل تعدیل کننده استرس همواره در جهت حفظ تعادل انسان به صورت خودکار عمل می کنند.

فشارزاهای خاص طبقه دانشجو- دانش آموز

فشارهای عصبی طبقه دانشجو و دانش آموز که به صورت مقطعی عمل می کنند، اغلب ناشی از الزامات تحصیلی و آماده شدن برای امتحانات است. اگر چه در پاره ای موارد همان گونه که اشاره شد با استرس عمومی جامعه دارای وجوه مشترک است، ولی به دلیل محدود بودن به بخش خاصی از جامعه و همچنین مقطعی بودن، ماهیت ویژه و منحصر به خود را دارند، که به دلیل ارتباط ارگانیک با این گروه اجتماعی با مسائل عمومی جامعه از آزارهای استرس عمومی کاملاً در امان نیستند. نمونه ای از این فشارهای عصبی (استرس ها) عبارتند از: دل مشغولی تحصیلی، نگرانی از آینده، تشکیل خانواده، وقایع زندگی، مشاجرات خانوادگی، مجادله با دوستان، مشکلات مالی و…

راههای مقابله با فشار عصبی (استرس)

طبقه دانشجو و دانش آموز اگر چه دچار فشارهای عصبی مقطعی در دوران امتحانات می شوند، ولی مقابله با آن هنگامی سهل و آسان می شود که دانشجویان اولاً در ارتباط با فشارهای عصبی سطح جامعه به تعادل رسیده باشند و ثانیاً با تهیه برنامه های کوتاه مدت، امواج فشار عصبی در برهه زمانی امتحانات را از سر رد کنند. در اینجا به دو روش کوتاه مدت و یا تاکتیکی برای برخورد با فشار عصبی مقطعی که در زمان امتحانات برای دانشجو ضروری است؛ و روش بلندمدت و یا استراتژیکی که به نحوه رسیدن به آرامش، حفظ تعادل، عدم شتابزدگی، تمرکز و اتخاذ حالات رفتاری مناسب و در نهایت مقابله با فشارهای عصبی می پردازد، اشاره می شود.

اقدامات کوتاه مدت در مقابله با فشار عصبی (استرس) این اقدامات شامل برخورد مقطعی با مسائل و فشارهای ناشی از امتحانات به شرح زیر است:
– برنامه ریزی تحصیلی: این مورد از مهم ترین عوامل تخفیف فشار عصبی است. چنانچه برنامه ریزی بلند مدت (مثلا ? سال برای دریافت درجه کارشناسی) با دقت و به نحو سنجیده انجام شود، بدون تردید برنامه های میان مدت و کوتاه مدت در مسیر مطلوب حرکت خواهند کرد. برعکس اگر برنامه ریزی بلندمدت به طور صحیح انجام نشود کلیه برنامه های میان مدت و کوتاه مدت دچار اغتشاش شده و نتیجه مسلم آن بروز استرس شدید در دانشجو است.

– مدیریت زمان: در این رابطه باید گفت که انسان به طور کلی دارای محدودیت زمانی است یعنی ?? ساعت که هر شخصی آن را به نحوی می گذراند.بدون تردید اگر برنامه ریزی زمانی درستی وجود داشته باشد و هرچیزی در جای خود انجام شود اختلاط و تداخل مسائل در اداره یا امور زندگی و تحصیلی به وجود نخواهد آمد و از بروز هرج و مرج در کارها جلوگیری خواهد شد. با اجرای مدیریت زمان علاوه بر این که «برنامه های پرشتاب» از بین خواهند رفت، هرگونه کار و برنامه ای در آرامش کامل اجرا خواهد شد.

– تغذیه صحیح و ورزش: آنچه که در فصل امتحانات برای طبقه در حال تحصیل بسیار مورد تأکید قرار دارد، تغذیه صحیح و ورزش کردن است. افرادی که ورزش می کنند در بالا بردن «تحمل فشار عصبی» موفق هستند و این کار باید طبق برنامه و به طور مرتب انجام شود تا بتوان با دفع سموم بدن به تعادل و آرامش رسید.

– تمدد اعصاب و مراقبه: آموزش تمدد اعصاب (آرمیدگی و یا آرام بخشی عضلانی) و مراقبه و تمرکز، تکنیک های بسیار مفیدی برای جایگزین کردن هیجانات عصبی و تنشی و احساسات با وضعیت آرام و ملایم هستند که باید توسط متخصصان و با شیوه های اصولی و صحیح به کار گرفته شود تا اثرات خود را ظاهر سازند.

–  تغییر تدریجی عکس العمل های رفتاری – شناختی به فشار عصبی:این روش بر این نکته تأکید دارد که وقتی نمی توانیم دنیای اطراف خود را عوض کنیم، لااقل می توانیم عکس العمل های خود را تغییر داده و آنها را اصلاح کنیم و توانایی خود را در برخورد با فشار عصبی افزایش دهیم. در فصل امتحانات، ایجاد جو ساکت و آرام اهمیت دارد . و در عوض از شرکت در مهمانی ها و دیدن و شنیدن برنامه های تلویزیونی و رادیویی -که از عوامل اغتشاش آرامش دانشجو و دانش آموز هستند- باید تا حد امکان پرهیز کرد و حالات رفتاری مناسب والدین باعث می شود که فرزندان در حال تحصیل آنها در فصل امتحانات از آسودگی فکری بیشتری برخوردار شوند.

اقدامات بلندمدت در مقابله با فشار عصبی(استرس)

رعایت اقدامات کوتاه مدت اگر چه برای دانشجویان و دانش آموزان بویژه هنگام فصل امتحانات ضروری و لازم است ولی کافی نیست زیرا تأثیر آن موقتی است و جنبه مسکن دارد.
فردی که دچار حمله استرس شده برای نجات خود به هر توصیه ای عمل می کند. او داروهای مختلف مصرف می کند، به ورزش و تفریح می پردازد، کتابهای مختلف در این زمینه مطالعه می کند، به کلاس های «یوگا» و «مدیتیشن و مراقبه» و امثالهم می رود. مفتون آگهی های پرزرق و برق این گونه کلاس ها که اکثرآً از شرایط عصبی فرد استفاده تجاری و در واقع سوء استفاده انسانی می کنند، می شود و پس از مدتها تلاش متوجه می شود که در نقطه شروع قرار دارد و ریشه استرس خشک نشده است و از مخصمه بیرون نیامده است.

برای برخورد ریشه ای با معضل استرس راههای زیر توصیه شده است:
– تقویت مبانی دینی: دورکیم می گوید: انسان موجودی «دین ورز» است و انسان «دین ورز» قدمتی بیشتر از انسان «هوش ورز» دارد. تحقیقات ثابت کرده که ایمان راسخ و داشتن اعتقادات دینی در حفاظت فرد در مقابل تنش ها و وسوسه های شیطانی و … بیشترین تأثیر را دارد. امروزه پزشکان برای معالجه بیماران روان نژند و روان پریش، تلاش در استحکام استوانه های دینی فرد را در مرحله اول اهمیت قرار می دهند و به کار بردن دارو را به عنوان روشی مکمل می دانند که به بیمار کمکی سطحی و موقتی می کند.

اجرا کردن دستورات الهی و سنت های نبوی در دفع فشار عصبی اهمیتی بسزا دارد به طوری که فرد در برابر شدیدترین ضربات عصبی چون درخت تناوری استوار می ایستد. خدامحوری که به جای خودمحوری، تقویت ایمان و تلقین این موضوع که «… انسان خسران پذیر است مگر این که ایمان، عمل صالح و کشف سنت های الهی و در نهایت صبر چون سپری او را از گزند بلیات و نوسانات روحی حفظ نماید…»(سوره والعصر)

– معتدل بودن: به عقیده «فردریک پرلز» انسان معتدل انسان این مکان و این زمان است. به عقیده او انسان با احساس ایمنی در لحظه هستی زندگی می کند و در می یابد که تنها واقعیت همین لحظه است و نیازی به نگریستن به پس و پیش ندارد. انسان معتدل زندانی رویدادها و اوهام نیست، بلکه نقاط ضعف و قدرتش را می شناسد و می پذیرد.

– خروج از محدودیت: نفی همیشگی استرس امکان ندارد مگر این که فرد از محدودیت های خود بیرون آید. این محدودیت ها می توانند شامل بینش های محدود، خودخواهی ها، رقابت های مادی بی مورد، ستیز مداوم با خود و اطرافیان باشد. با خروج از محدودیت، فرد در مدار دیگری قرار می گیرد و عرفان و مسائل عرفانی را مورد توجه قرار می دهد. آمیختن با عرفان اسلامی و آنچه در دین اسلام آمده از جمله دستورات زندگی و شیوه های رفتاری و .. . مؤثرترین عوامل دفع کننده استرس هستند و انسان را «روئین روان» می سازند.

عملکرد بدن در هنگام عصبانیت و استرس؟

عصبانیت چیست ؟ و نحوه عملکرد بدن در هنگام عصبانیت؟
به نظر من عصبانیت : شکل تغییر یافته احساسات درونی ماست که درجای خود اجازه ظهور نیافته و با پنهان ماندن در وجود ما تبدیل به انبار مهماتی گردیده که می تواند حتی در ساده ترین شرایط با زدن جرقه ای تبدیل به کوهی از آتش گردد. جنسیت ، فرهنگ محیطی ، فرهنگ خانوادگی ، سنت ، اصول ، مقررات، هنجارها ، اخلاقیات ، ایدئولوژی ، منطق وغیره همه و همه هر کدام به نوعی می توانند در ابراز و عدم ابراز احساسات و عواطف ما دخیل باشند.

بد نیست بدانید که در هنگام عصبی شدن، تعادل شیمیایی بدن را بر هم می زند. تلاش بدنبرای چیرگی برآن ، منجر به تغییری شیمیایی در بدن می شود که بسته به شیوه بدنبرای مبارزه با آن، شاید خیلی سریع اتفاق افتد یا سالها بطول انجامد. حال بهتر است نگاهی به درون خود کنیم! به عبارت دیگر در زمان عصبی شدن چه هورمون های داخل بدن ترشح شده و عملکردآنها چیست؟

 

Kortizol-Hormoon

وقتی کسی عصبانی می شود ساز و کار تولید استرس در بدن او فعال می شود که تغییرات بیولوژیکی بسیاری در او بدنبال خواهد داشت . که یک پاسخ پیوسته ی فیزیولوژیکی بدن است – هر گاه در نتیجه فشردگی آمد و شد یا بی مبالاتی دیگران یا بروز یک تهدید واقعی در زندگی تحریک شوید؛ پاسخ بدن همان استرس است به زبان ساده تر در هنگام عصبانیت و هیجان در بــــالای کلیه ها غده های فوق کلیوی قرار گرفته اند این غده ها ماده ای ترشحمیکنند که آدرنالیننامیده میشود(( آدرنالین برای آمادگی بدن در انجام فعالیت هایشدید یا دفاع از خود ترشح میشود. ))در این قسمت قصد دارم -طاها تهرانی-در مورد عملکردآدرنالین با دوستان خود سخن بگویم ؟آدرنالین سبب افزایش شدت ضربان قلب و کارآیی آن میشود این ماده ، رگهای متصل به ماهیچه ها را گشاد میکند و علاوه بر آن موجبافرایش غلظت قند در خون میشود به این طریق است که بدن خود را با شرایط تطبیق میدهد با تاثیر آدرنالین ، خون از چهره به ماهیچه ها هجوم آورده و به بخش هایی که ضروری تر است جریان می یابد .لازم به ذکراست که تاثیر آدرنالین کوتاه مدت است .با عملکرد هورمون سروتونین( (هورمون زندگی وایجاد شادی ،((سروتونین از انتقال دهنده های عصبی است که توسط سلول های عصبی (نورون) دستگاه گوارشی و دستگاه عصبی مرکزی ترشح می شود.سروتونین بر روی خلق و خو و سایر عملکردهای فیزیولوژیکی بدن از قبیل: تعادل، انرژی، تغذیه، خواب و جفت گیری تاثیر می گذارد.سروتونین به طور طبیعی از مغز ترشح می شود. )) هیجان ایجاد شده را به آرامی فرو می نشاند. قصد دارم در بخش دوم , در مورد ترشح هورمون شادی وعوامل کاهنده و افزاینده آن مفصل بحث خواهم کرد.

بدن در برای مقابله با عصبانیت در دو بخش عمل میکند :
شیوه کنترل عصبانیت در کوتاه مدت :

کنترل عصبانیت در بلند مدت :

ا.گر مطالب بالا را بخواهم خلاصه نمایم واکنش بدن برای عصبانیت کوتاه مدت به شرح زیر عمل میکند
ب. اما اگر دائم بدن خود را در حالت آماده باش قرار دهیم بدن واکنش های متفاوتری نشان می دهد وبه نسبت ضررهای جبران ناپذیری را به ما وارد میکند.

واکنش بدن در کوتاه مدت
*غده ی آدرنال ( فوق کلیوی ) هورمونی به نام آدرنالین تولید می کنند که با تبدیل گلیکوژن ذخیره شده در کبد به قند خون – به فراهم کردن انرژی آنی در بدن کمک می کنند .
*تنفس تندتر برای رسیدن اکسیژن بیشتر به بدن
* افزایش ضربان قلب جهت تسریع گردش خون
*افزایش فشار خون و اتساع رگهای خونی
*توقف عمل هضم غذا و برگشت خون از معده به ماهیچه های اسکلت بدن به منظور تأمین انرژی .
* افزایش تعریق و کاهش مقاومت پوست بدن
* خشکی دهان بعلت کاهش ترشح غده ی بزاقی
* برگردانده شدن خون از پوست بدلیل فشرده شدن جداره ی سطح بیرونی آن
*کاهش فعالیت دستگاه ایمنی
و تمامی این تغییرات به منظور تهیه انرژی کافی برای بدن در هنگام مواجهه با تهدید صورت می گیرد . بنابراین به هنگام عصبانیت مقدار زیادی انرژی در بدن تولید می گردد و فرد عصبانی به دلیل بسیج و تجهیز این انرژی ، کارهای فوق العاده ای انجام می دهد که فرا تر از تصور است و می تواند حتی مرتکب قتل گردد، از بالایی بطرف پائین خود را پرت کردن و اموری که مستلزم انرژی جسمانی فراوان است از او سر بزند ، و بعد از آن احساس خستگی مفرط و فرو ریختن که نتیجه مصرف زیاد انرژی است .
وقتی نشانه های قابل رؤیت جسمانی در شخص عصبی بروز می کند چشم ها و چهره او قرمز می شوند بدن می لرزد ، دست ها و زانوها مرتعش می گردند و شدت صدا افزایش می یابد .
با هر عصبانیتی کل ساختار سلسله اعصاب شخص از هم می پاشد و سموم بسیاری به داخل خون او می ریزد، عملکرد تولید استرس در بدن تکرار می شود، عملکرد معمول بدن مختل شده و سبب فعالیت بیش از اندازه و ظرفیت بعضی دستگاه ها مانند قلب و یا غدد فوق گرده می گردد .

 

در مرحله بعد(عوارض بلند مدت عصبی بودن )

درکنار آدرنالین هورمونی تولید میشود بنامکورتیزول . این هورمون، بسیار کمتر از آدرنالین ترشح می شود و باسرعتی بسیار کمتر وارد جریان خون می شود. هنگام حضور کورتیزول در بدن، متابولیسم (سوخت و ساز) کاهش می یابد و رفع تاثیرات گوناگون آن شاید ماهها یا حتی سالها بطولانجامد.حالاین سوال مطرح می شود کورتیزول چه وظیفه ای به عهده دارد؟

کورتیزول هورمونی است که توسط قشر غده آدرنال (غده فوق کلیوی) در غده آدرنال ترشح می شود و چند مسئولیت بر عهده دارد: عملکرد اصلی این هورمون افزایش ذخیره آمینواسیدها در کبد در مواقعی است که مقدار این هورمون در آن کم باشد. اما این عملکرد در جهت کاتابولیسم پروتئین نیز عمل می کند.
کورتیزول همچنین به بالا بردن فشار خون و قند خون نیز کمک می کند و تاثیر بازدارنده ایمنی بر بدن دارد (جلوگیری از تشکیل پادتن ها و حضور آنتی ژن) و درنتیجه، وقتی مقدار زیادی از آن در طول زمان دیده شود، احتمال بیمار شدن فرد نیز وجود دارد چون در این حالت عملکرد سیستم دفاعی بدن پایین می آید.کورتیزول در ترمیم زخم ‌ها ، رفع التهاب بافت ‌ها، تجزیه پروتئین ‌ها و تبدیل آن ها به قند، مقابله با شرایط ناگوار بدنی و محیطی مانند بیماری، عفونت میکروبی، شوک‌ های عصبی و عاطفی، گرما و سرما دخالت دارد و به کمک بدن می ‌آید.
به علت پخش گیرنده‌ های کورتیزول در نقاط مختلف بدن، این هورمون، آثار فیزیولوژیک وسیعی را در همه جای بدن موجب می ‌شود. مهم ‌ترین اثر کورتیزول، افزایش مقاومت بدن در مواقع استرس و تداوم حیات است.

عصبانیت های مکرر عامل بسیاری از بیماریها ست :
معده درد ، سردرد، اختلال در هضم غذا ، اسهال، زخم معده ، گاستریت، افزایش سطح کلسترول خون ، ضخیم شدن سرخرگ و شریانها ، دیابت ، آرتریت، رماتیسم ، فشار ماهیچه ای ، درد پشت ، ضعف اعصاب ، ضعیف شدن دستگاه ایمنی کاهش ظرافت استدلال و هوش و فهم و عدم قدرت منطق در فرد بوجود می آورد..

نکاتی جالب در مورد ترشح هورمون کورتیزول
? استرس در خواب
ما حتی در خواب هم دچار استرس می شویم که باعث اختلال کارایی درروز بعد می شود. چند ساعت پیش از بیداری، بخشی بسیار کوچک از مغز به نامهیپوتالاموس که در مخ قرار دارد، پیامی ارسال می کند که باعث تحریک غده های فوقکلیوی می شود. پس از بیداری هم، میزان کورتیزول افزایش می یابد.

اکثر حملات و سکته های قلبی بین ساعتهای ۶ و ۸ صبح رخ می دهند ومعمولا با افزایش سطح کورتیزول ارتباط دارند. واضح است که تحت کنترل نگه داشتن کورتیزول برای حفظ سلامتی، اهمیتی فوق العاده دارد.

معمولا سنجش مقدار کورتیزول از طریق بزاق انجام می شود. چند ساعت پساز بیدار شدن، میزان آن به حداکثر می رسد اما طی ساعتهای بعدی در طول روز، کاهش مییابد. امیدواریم که این وضعیت، پاسخ پرسش قدیمی بهترین ساعت انجام تمرینهای هوازیرا بدهد. به این ترتیب، صبح هنگام که میزان کورتیزول زیاد است و بهترین شانس کاهشآنرا دارید، بهترین وقت این گونه تمرینها است.
اگر استراحت یا خواب کافی درچرخه های ۹۰ دقیقه ای (یعنی خوابی به مدت ۳، ۴٫۵، ۶، ۷٫۵ یا ۹ ساعت) نداشته باشید،مقدار کورتیزول بدنتان در طول روز افزایش می یابد. بدین ترتیب، کاهش چربی، دشوار یاغیرممکن می شود.

 

منبع : فدایی رهبر